Projektowanie instalacji rekuperacji we Wrocławiu

Rekuperacja ma dwie sieci przewodów zamiast jednej, więc błąd w ich rozplanowaniu słychać i czuć w każdym pokoju.

Wycenę projektu rekuperacji przygotowujemy bez opłat: z rzutów domu albo, gdy budynek już stoi, po wizji lokalnej. Kwota zależy od tego, ile trzeba rozrysować i którędy da się poprowadzić przewody.

Anemostaty nawiewne projektuje się w pokojach dziennych i sypialnych, w których domownicy spędzają najwięcej czasu. Wywiewne trafiają do kuchni, łazienek, WC, garderoby i pralni. Korytarz i hol zostają strefą przepływu, przez którą powietrze przechodzi z pokoi do pomieszczeń z wywiewem, więc zwykle nie dostają własnego anemostatu.

W pokoju anemostat nawiewny montuje się najczęściej w suficie albo wysoko na ścianie, żeby strumień płynął wzdłuż sufitu i mieszał się z powietrzem w pokoju, zanim dotrze do ludzi. W łazience wywiew stoi wysoko, po przeciwnej stronie niż drzwi, przez które napływa powietrze.

Jak rozplanować salon połączony z kuchnią? Nawiew trafia wtedy w część dzienną, a wywiew w strefę kuchenną, więc powietrze przepływa przez salon w stronę kuchni i zabiera zapachy prosto do wywiewu.

Czerpnię rekuperacji umieszcza się co najmniej 2 m nad terenem, po stronie domu z najczystszym powietrzem, a wyrzutnię tak, żeby zużyte powietrze nie wracało do czerpni. Czerpnia nie powinna sąsiadować z kominem, śmietnikiem, podjazdem ani grillem na tarasie, bo centrala wciągnie spaliny i zapachy do pokoi.

Wyrzutnię prowadzi się zwykle przez dach albo na inną ścianę niż czerpnię. Gdy oba otwory muszą stanąć na jednej elewacji, projekt rozsuwa je co najmniej na 1,5 m, z czerpnią nie wyżej niż wyrzutnia, i kieruje strumienie w różne strony. Instrukcja centrali bywa tu ostrzejsza od przepisów. Czerpnia od strony ruchliwej ulicy zasysa więcej pyłu, więc filtry w centrali wymienia się wtedy częściej.