Projektowanie instalacji sanitarnych we Wrocławiu

Projekt instalacji wodno-kanalizacyjnej domu wyznacza drogę wody od wodomierza do każdej baterii i drogę ścieków od każdego odpływu do przyłącza kanalizacyjnego, wraz ze średnicami i spadkami. Wchodzi w skład projektu technicznego domu, a najważniejsze rysunki projektu instalacji to rzuty kondygnacji i rozwinięcia.

Rozwinięcia to rysunki pionów w widoku, od przewodów poziomych pod posadzką po odpowietrzenie nad dachem. Na nich wykonawca sprawdza wysokości podejść i spadki, których nie widać na rzucie. W opisie technicznym podajemy materiał rur, temperaturę wody przy bateriach i wymagane próby.

Przyłącza wody i kanalizacji projektuje się zgodnie z warunkami przyłączenia. Dla domu jednorodzinnego MPWiK ma na ich wydanie 21 dni, a ich ważność wynosi 2 lata. Średnicę przyłącza wody dobiera się do zapotrzebowania na wodę; zwykle przyłącze wykonuje się z rury z polietylenu o średnicy 32 albo 40 mm.

Średnice rur wody dobieramy do przepływu obliczeniowego, czyli ilości wody, która realnie popłynie w szczycie poboru. Domownicy rzadko korzystają naraz ze wszystkich punktów: baterii, natrysku, spłuczki i pralki. Dlatego sumę wypływów z punktów poboru przeliczamy na przepływ z uwzględnieniem jednoczesności, na przykład metodą jednostek obciążenia z normy PN-EN 806-3. Rura dobrana do pełnej sumy byłaby za gruba, a woda płynęłaby w niej wolniej i dłużej zalegała.

Kanalizację liczymy według PN-EN 12056-2, w której każde urządzenie ma przypisaną wartość odpływu. Pion z podłączoną miską WC ma zwykle średnicę 110 mm.

Przy ciepłej wodzie rozstrzygamy z Tobą, czy dom potrzebuje cyrkulacji, czyli przewodu zawracającego wystygłą wodę do zasobnika. Przepisy nie wymagają jej w domu jednorodzinnym. Ma sens przy łazience daleko od zasobnika, a w zwartym domu z kotłownią za ścianą łazienki bywa zbędnym kosztem.